Przypatrując się bliżej specyfikacjom umieszczonym na stronach producentów można dojść do wniosku, że każdy NAS to demon prędkości, ograniczany jedynie wydajnością interfejsu Gigabit Ethernet (nieco ponad 100 MB/s). Nie inaczej jest z modelem DS214play, o którym Synology pisze, że przy odczycie pracuje z szybkością 111 MB/s, a przy zapisie - zaledwie 10 MB/s wolniej. To są jednak dane dotyczące wydajności szczytowej, osiągalnej co prawda przez dany model, ale w praktyce użytkowej rzadko spotykanej. Po prostu nie można oczekiwać, że stałą wydajność na poziomie ok. 100 MB/s będą w stanie zaoferować urządzenia o specyfikacji porównywalnej z dzisiejszymi smartfonami (nawet, jeśli są wyposażone w specjalistyczne i świetnie zoptymalizowane oprogramowanie).

W testowanym modelu rzeczywiście udawało nam się osiągać prędkości rzędu stu kilku megabajtów na sekundę, jednak w warunkach podręcznikowo korzystnych. Jednak te "peaki" niespecjalnie nas interesowały - jak zwykle skupiliśmy się na tym, jaką wydajnością wykaże się serwer w bardziej typowych zastosowaniach, zbliżonych do warunków codziennego użytkowania.

Jak zwykle największą wagę przykładamy do wyników ręcznego kopiowania plików, przy pomocy standardów CIFS, FTP a także iSCSI, wykonywanych przy różnej konfiguracji zamontowanych dysków. O ile to możliwe, sprawdzamy możliwości urządzenia przy połączeniu dysków w tryby JBOD, RAID 0 i RAID 1 - co wykonaliśmy tym razem. O ile to możliwe staramy się również sprawdzić wydajność w przypadku zapisu i odczytu na foldery zabezpieczone algorytmem AES; niestety tym razem nie było to możliwe, gdyż DS214play szyfrowania danych nie obsługuje.

W celu uzyskania danych porównawczych przeprowadzamy również próby z użyciem standardowych benchmarków, szeroko wykorzystywanych do testowania nośników pamięci - screenshoty z wynikami tych danych znajdują się na końcu tej strony.

Nasze testy przeprowadzamy zawsze w tych samych warunkach i przy zachowaniu identycznej procedury testowej. Podstawowa konfiguracja komputera testowego nie ulega zmianie, natomiast dodatkowo staramy się sprawdzać urządzenia również przy użyciu innych komputerów (przede wszystkim chodzi o modele z nośnikami SSD, gdzie uzyskuje się stuprocentową pewność, że para dysków twardych w RAID na pewno nie stanowiła "wąskiego gardła". Podstawowy komputer testowy wygląda następująco:

• procesor Intel Core i5 750,
• pamięć 1x 2048 Corsair 1600 MHz DDR3,
• płyta główna ASUS P7P55D-E LX,
• dysk systemowy 1x Seagate Barracuda ES.2 ST3250310NS,
• dyski przeznaczone do testów 2x Seagate Barracuda 7200.11 ST31500341AS w RAID 0,
• karta sieciowa Realtek 8112L Gigabit LAN,
• system operacyjny Microsoft Windows 7 w wersji 64-bitowej.

W testach są wykorzystywane jeden plik oraz jeden katalog:

• pl_windows_7_professional_with_sp1_x64_dvd_u_676944.iso – zajmujący 3,20 GB obraz płyty instalacyjnej Windows 7 Professional dostępnej na stronie Microsoftu,
• 382 zdjęcia znajdujące się w jednym folderze i zajmujące taką samą pojemność jak obraz płyty.

Pliki są uploadowane na serwer plików a następnie z powrotem do pamięci komputera testowego za pomocą windowsowego eksploratora plików (CIFS) oraz FileZilla (FTP). Wyniki dla DS214play przedstawiają się następująco:

Samba:

 

Jak można było przewidzieć, wyniki DS214play odbiegają wyraźnie od podanych na stronie producenta. NAS radzi sobie całkiem nieźle, ale wyniki są zdecydowanie dalekie od rewelacyjnych. Średnia ilość pamięci RAM oraz dość przyzwoity procesor dawały nadzieję na odrobinę lepsze wyniki.

Urządzenie szczególnie "lubiło" wysyłać pliki o sporych rozmiarach po FTP – wówczas szybkość transferu oscylowała w okolicach 100 MB/s - w tym przypadku nie można mieć żadnych negatywnych uwag. W przypadku innych protokołów i większej ilości mniejszych plików było wyraźnie wolniej. Na szczęście nawet przy dość niewielkich zdjęciach wartość transferu nigdy nie spadała poniżej 30 MB/s i była bardzo stabilna. Urządzeniu nie zdarzały się "wpadki" polegające na niespodziewanym spadku szybkości transferu (a takie czasem w NASach występują) - może nie było bardzo szybko, ale wydajność była przynajmniej bardzo stabilna i powtarzalna.

O wydajności przy szyfrowaniu danych nie można powiedzieć nic ze względu na brak obsługi tej funkcji. Brak ten sam w sobie należy natomiast uznać za dość poważną wadę. Owszem, oprogramowanie DSM jest uznawane za bardzo bezpieczne, ale nikt nie moze dać nam stuprocentowej pewności, że za jakiś czas nie zostanie w nim wykryta jakaś luka bezpieczeństwa, a, w przypadku której ochrona folderów np. z poufnymi firmowymi danymi algorytmem AES (lub innym) stanowiłaby dodatkową linię obrony. W związku z jej brakiem szczególnie istotne pliki należałoby przed wysłaniem na serwer NAS zabezpieczać dodatkowo w inny sposób.

Poniżej wyniki testów syntetycznych: