Przyszłość dysków twardych według uczestników konferencji INTERMAG 2012
Wstęp
Na konferencji INTERMAG 2012 w Vancouver producenci dysków twardych przedstawiali i omawiali nowe technologie, które mają zapewnić stały rozwój tej grupy urządzeń w przyszłych latach. Jest to problem o tyle ważny, że dziś stosowane technologie pozwalają docelowo na osiągnięcie gęstości zapisu 1 terabita na cal kwadratowy, a do osiągnięcia tej wartości niewiele już zostało. Zastosowanie nowych rozwiązań daje nadzieje na gęstość pięć razy wyższą.
Dyski twarde od zarania dziejów (a w zasadzie od ok. pięćdziesięciu lat) są tworzone z zamkniętych w hermetycznej obudowie ceramicznych talerzy pokrytych warstwą materiału magnetycznego. Przy nich umieszczone są ramiona głowicy, która służy do zmiany właściwości magnetycznych poszczególnych fragmentów talerzy, zwanych bitami, a następnie do odczytywania ich wartości.
Od lat celem producentów HDD jest zmniejszanie wielkości obszarów, które stanowią poszczególne pity, a co za tym idzie, zwiększanie gęstości zapisu a więc i pojemności nośników. Przez długi okres proces sukcesywnego rozwoju nie nastręczał szczególnych problemów, jednak obecnie na drodze naukowców stanęło tzw. zjawisko superparamagnetyzmu. Pojawia się ono przy próbie zmiany właściwości magnetycznych zbyt małych obszarów - przy użyciu tradycyjnych metod po prostu kończy się ona niepowodzeniem.
Pierwszym remedium na kłopoty przy zwiększaniu gęstości zapisu stała się używana dziś powszechnie technologia zapisu prostopadłego. Nie stanowi jednak rozwiązania problemu superparamagnetyzmu, stąd do przekroczenia bariery 1 Tb.cal kwadratowy potrzeba nowych rozwiązań. Podczas tegorocznej konferencji rozmawiano o czterech:
Bit Pattern Media (BPM)
Thermally Assisted Magnetic Recording lub Heat Assisted Magnetic Recording (Zapis Magnetyczny Wspomagany Termicznie - TAMR lub HAMR)
Microwave Assisted Magnetic Recording (Zapis Magnetyczny Wspomagany Mikrofalowo - MAMR)
